Oblężenie Aten 87 p.n.e.-86 p.n.e. Oblężenie Aten przez Rzymian w latach 87-86 p.n.e. było punktem zwrotnym w trakcie I wojny z Mitrydatesem VI. Zwycięstwo rzymskie doprowadziło do umocnienia politycznej władzy wodza Rzymian Lucjusza Korneliusza Sulli w toczonej równolegle wojnie domowej (88-82 p.n.e.).
Kulisy wojny Władca Królestwa Pontu Mitrydates VI od początku panowania prowadził ekspansywną politykę zewnętrzną. Po zajęciu wschodnich i północnych obszarów nad Morzem Czarnym, król podjął liczne próby opanowania Paflagonii oraz Kapadocji. W roku 88 p.n.e. wykorzystując wojnę ze sprzymierzeńcami (91-88 p.n.e.) oraz wojnę domową w Rzymie, zajął liczne miasta w Azji Mniejszej. Sukcesy kampanii skłoniły Mitrydatesa do rozciągnięcia działań na obszary Europy. Tutaj jednym z jego najważniejszych sojuszników stały się Ateny pod przywództwem Aristiona, który wymówił Rzymianom posłuszeństwo, zrywając z nimi obowiązujący sojusz. Portem głównym floty pontyjskiej pod wodzą Archelaosa stało się miasto Pireus.