Sosna długowieczna jest drzewem bardzo wolno rosnącym. Roczny przyrost pnia na grubość to 0,1–0,3 mm (ok. 75 słojów rocznych na 1 cm na przekroju poprzecznym pnia). Igły pozostają na drzewie przez 20-30 lat, chociaż podawane jest także 35 i 45 lat. Jest to rekordowa długość życia osiągana przez liście roślin iglastych. Przyrost igieł na długość kończy się w ciągu pierwszego roku ich życia. Potem obserwowany jest u nich przyrost wtórny. Igły w wieku 1–33 lat wytwarzają rocznie na całej długości 1–1,7 warstwy komórek łyka wtórnego przyrastającego radialnie, równocześnie nie powstaje ksylem wtórny. Igła zachowuje około 9 warstw żywych komórek łyka, co wskazuje na coroczne zastępowanie starego łyka nowym. thumb|Pniak „Prometheusa”, Wheeler Bristlecone Pine Grove, Park Narodowy Wielkiej Kotliny, Nevada thumb|Martwa sosna długowieczna w Górach Białych, hrabstwo Inyo, Kalifornia Wiek Są to najstarsze znane na świecie żyjące sosny. Sosna długowieczna jest podawana jako przykład gatunku o zaniedbywalnym starzeniu się. Często określa się jej okazy mianem najstarszych roślin na Ziemi, jednak żyją znacznie krócej od wegetatywnie rozmnażających się okazów topoli osikowych i niektórych krzewów. Średni wiek żyjących drzew to około 1000 lat. Szacuje się, że niektóre okazy znalezione w Górach Białych osiągnęły wiek 3000–5000 lat.