+ Najstarsze okazy sosny długowiecznej Wiek [lata] Data Nazwa Miejsce Odkrywca, datujący 5062 2012 r. nienazwany Góry Białe, Kalifornia, USA Edmund Schulman, Tom Harlan 4845 2012 r. „Methuselah” Góry Białe, Kalifornia, USA Edmund Schulman, Tom Harlan 4844 1964 r. (data ścięcia) „Prometheus” Wheeler Peak, Nevada, USA D.R. Currey

Strategie przetrwania i adaptacje Sezon wegetacyjny rozpoczyna się na początku maja, wraz z topnieniem śniegu i wzrostem temperatury. Drzewa mają od 6 tygodni do trzech miesięcy ciepłej, letniej pogody na wzrost i przygotowanie do zimy, przy około 254 mm opadów. Gatunek posiada szereg adaptacji do tych trudnych warunków. Igły pozostają na drzewie przez 20–30 lat, co sprawia, że drzewo rzadziej musi wykształcać nowe liście a tym samym wydatkuje na ten proces mniej energii niż inne sosny, których igły opadają przeważnie co kilka lat. Długowieczność igieł zapewnia także stabilną wydajność fotosyntezy. Dzięki temu drzewo może przetrwać mniej korzystne lata (np. chłodniejsze miesiące letnie). Inną strategią przetrwania stosowaną w sytuacji, gdy drzewo zostaje uszkodzone przez ogień, piorun, suszę lub wichurę, jest stopniowe zamieranie kory i tkanek, które przewodzą wodę. Ograniczana jest w ten sposób ilość tkanki, którą liście muszą odżywiać, utrzymując równowagę zachwianą przez powstałe uszkodzenie.