Według Leah Greenblatt (Entertainment Weekly), „soundtrack (...) oferuje bezwstydny miks ballad, broadwayowskich kabaretów oraz boogie-woogie rodem z zaplecza klubu burleski”, a Aguilera „w utworach retro przypominających te z albumu Back to Basics brzmi o wiele bardziej satysfakcjonująco niż na swym ostatnim futurystycznym niewypale Bionic”. Mariusz Leśniowski (orange.pl) pisał: „Twórcy zamarzyli o tym, aby na poczciwej płycie kompaktowej upchnąć tyle muzycznych gatunków, ilu ostatnio upycha się pasażerów do jednego pociągu. Rzecz na Zachodzie − wydawałoby się − nieosiągalna. Powiedzieć więc o albumie, że jest eklektyczny, to nie powiedzieć nic. (...) Burlesque spełnia wszystkie formalne wymogi gatunku: jest parodystyczna, lubieżna i pełna przepychu.”