Budynek Seminarium Duchownego w Bydgoszczy – zabytkowy budynek oświatowy, położony przy ul. Grodzkiej 18-22 w Bydgoszczy.
Położenie Budynek stoi w południowej pierzei ul. Grodzkiej, naprzeciw pałacyku Lloyda oraz „szklanych spichrzy” w Bydgoszczy.
Historia Okres pruski Zachodnia część obecnego budynku (elewacja z czerwonej cegły) została wzniesiona w 1858 r. na miejscu dawnej fosy zamkowej, zniwelowanej już w XVIII wieku. Budynek wzniesiono dla Miejskiej Szkoły Realnej (niem. Städtische Realschule), istniejącej od 23 maja 1851 r. Była to szkoła wyższej rangi w ówczesnej Bydgoszczy, przeznaczona głównie dla synów urzędników i kadry oficerskiej.
Początkowo do szkoły uczęszczało 136 uczniów. Utworzono wtedy jedynie trzy niższe klasy. W kilka miesięcy liczba uczniów wzrosła do 204 osób. 1 października 1851 r. do szkoły przeniesiono również uczniów uczęszczających do miejskiej szkoły dla chłopców, wówczas zlikwidowanej. Utworzono dla nich odrębną klasę, którą w 1855 r. przekształcono w szkołę przygotowawczą. Zajęcia szkolne odbywały się w wynajętym na potrzeby szkoły budynku przy Wełnianym Rynku u wylotu ul. Poznańskiej. Potem w związku ze wzrostem liczby uczniów lekcje odbywały się w budynku poklasztornym karmelitów. Do wiosny 1853 r. uruchomiono wszystkie sześć klas szkoły. 30 marca 1855 r.