Żadna z partii nie mogła jednak zdobyć więcej niż 65 mandatów, niezależnie od skali uzyskanego poparcia.
Większość parlamentarna będzie posiadać prawo nominacji kandydata na stanowisko szefa rządu, który po przedstawieniu programu i składu swego gabinetu będzie musiał uzyskać zatwierdzenie ze strony izby. Premier Kirgistanu zgodnie konstytucją z 2010 zajmuje nadrzędną pozycję w stosunku do prezydenta, jako że zakres jego uprawnień został poszerzony, m.in. zyskał prawo mianowania członków rządu oraz gubernatorów.
Część organizacji międzynarodowych (m.in. OBWE) oraz politycznych instytutów badawczych, jak również opozycja i krytycy ustroju parlamentarnego, wyrażali niepokój o bezpieczeństwo kraju w czasie procesu wyborczego i tuż po nim. Wskazywali na możliwość odnowienia konfliktu etnicznego na południu Kirgistanu oraz prób destabilizacji sytuacji przez przegranych kandydatów. OBWE wyraziła obawy przed przypadkami kupowania głosów i naruszania uprawnień administracyjnych.