Okręty miały typową architekturę i rozmiary dla torpedowców tego okresu, z podniesionym pokładem dziobowym na niecałej 1/3 długości. Uzbrojenie artyleryjskie początkowo stanowiły trzy pojedyncze armaty morskie kalibru 102 mm BoforsKaliber 102 mm według i Część literatury podaje kaliber 100 mm (). Działo nr 1 znajdowało się na pokładzie dziobowym, a działa nr 2 i 3 na rufie w superpozycji. Uzbrojenie przeciwlotnicze obejmowało pojedyncze nowoczesne działko automatyczne 40 mm Bofors i dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe 12,7 mm Colt. Uzbrojenie torpedowe stanowiła jedna dwururowa wyrzutnia torpedowa kalibru 533 mm na śródokręciu. Uzbrojenie przeciw okrętom podwodnym stanowiły cztery zrzutnie bomb głębinowych, a według niektórych źródeł, także dwa miotacze bomb głębinowych.
Wyporność standardowa wynosiła 597 ts (ton angielskich), a pełna 708 ts (719 ton metrycznych); . Długość okrętów pierwszej serii wynosiła 74,3 m, a szerokość 7,8 m. Średnie zanurzenie wynosiło 2,1 m, natomiast maksymalne 4,15 m.