Od położonej od niej na północny zachód Grenlandii oddziela ją Cieśnina Duńska.
Punkty skrajne: N – Rifstangi, 66°32,3′ N S – Kötlutangi, 63°23,6′ N W – Bjargtangar, 24°32,1′ W E – Gerpir, 13°29,6′ W
Budowa geologiczna Islandia leży na Grzbiecie Śródatlantyckim – na granicy między płytami tektonicznymi: północnoamerykańską (na zachodzie) i euroazjatycką (na wschodzie), przez co cechuje ją wysoka aktywność wulkaniczna.
Islandia jest zbudowana głównie ze skał wulkanicznych, przeważnie trzeciorzędowych. Wśród skał dominują bazalty, brekcje, tufy bazaltowe i popioły.
Okres trzeciorzędu Początek trzeciorzędu był burzliwym okresem dziejów Islandii. Orogeneza alpejska wywołała zmiany tektoniczne w obrębie Atlantyku i pobudziła aktywność wulkaniczną tego obszaru. Wielokrotne wylewy wulkaniczne doprowadziły do utworzenia wielowarstwowego pomostu łączącego Europę z Ameryką. Pod koniec trzeciorzędu, gdy aktywność wulkanów osłabła, nastąpił okres stopniowego zagłębiania się pomostu i jego bardziej lub mniej gwałtownej erozji. Wówczas to pomost rozpadł się pozostawiając po sobie ślady takie jak Islandia.
Okres czwartorzędu W okresie czwartorzędu aktywność tektoniczna znów się nasiliła, a lawa ponownie wylała się na powierzchnię Islandii przykrywając skały trzeciorzędowe.