Zachowane przekazy pisane nie precyzują czy były one biletami skarbowymi, kwitami depozytowymi czy instrumentami służącymi do nakładania dodatkowych podatków. Pieniądze lekkie nie znajdowały się w powszechnym obiegu, a do naszych czasów nie przetrwały żadne ich egzemplarze.
Pieniądze latające (feiqian) w czasach dynastii Tang Najprawdopodobniej w VII wieku, w czasach dynastii Tang (608-907), po raz pierwszy w historii, papierowym środkiem płatniczym stały się 飛錢 feiqian czyli pieniądze latające, będące certyfikatami kupieckimi. Drukowane były na żółtym papierze, przy użyciu czarnego tuszu i czerwonych pieczęci urzędowych, będących gwarancją ich autentyczności. Kupcy, oficerowie armii oraz przedstawiciele rządu mogli zdeponować monety w skarbcu w jednym mieście (z reguły stolicy danej prowincji) i otrzymać w zamian zaświadczenie, dające im prawo do otrzymania określonej sumy monet w stolicy innej prowincji. Nie musieli więc przewozić dużej ilości ciężkich monet do odległych miejsc, bo monety czekały już tam na nich (tak jakby same tam "przyleciały";