Jan Włodarski (ur. 23 czerwca 1888 w Kętach, zm. 9 stycznia 1934 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 23 czerwca 1888 w Kętach jako syn Jana. Był oficerem cesarskiej i królewskiej armii. W 1917 ukończył skrócony kurs Szkoły Sztabu Generalnego w LublanieD.Koreś, Generał brygady Aleksander Radwan-Pragłowski, s. 46.. W 1920 roku, w czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w dowództwie 2 Dywizji Piechoty Legionów. W latach 1921–1922 był słuchaczem I Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu kursu i uzyskaniu „pełnych kwalifikacji do służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” przydzielony został do Sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko szefa Oddziału IV. W 1924 roku, w tym samym dowództwie został zastępcą szefa sztabu, a w październiku 1925 roku powierzono mu pełnienie obowiązków szefa sztabu DOK Nr IXDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 110 z 23.10.1925 r.. W następnym roku przeniesiony został do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie. 29 listopada 1927 roku został przeniesiony do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu na stanowisko dowódcy pułku.
Zmarł 9 stycznia 1934 roku w Warszawie.