Bernard III Friedrich Wilhelm Albert Georg (ur. 1 kwietnia 1851 w Meiningen, zm. 16 stycznia 1928 tamże) – ostatni książę panujący w Saksonii-Meiningen i Hildburghausen (od 25 czerwca 1914 do 10 listopada 1918). Pochodził z rodu Wettynów.
Życie i działalność Urodził się jako najstarszy syn następcy tronu Saksonii-Meiningen-Hildburghausen księcia Jerzego (od 1866 monarchy panującego jako Jerzy II) i jego pierwszej żony księżnej . W księstwie tym panował wówczas jego dziadek książę Bernard II.
W roku 1867 Bernard został porucznikiem podporucznika kawalerii w Saksońsko-Meiningeńskim Regimencie Piechoty. W 1869 podjął studia w Heidelbergu na kierunku filologia klasyczna. W stopniu oficera ordynansa w 6. Turyngeńskim Pułku Piechoty nr 96 oraz w 6. Pułku Kawalerii brał udział w wojnie francusko-niemieckiej, z której powrócił w roku 1871 wspólnie ze swoim ojcem księciem Jerzym II. Następnie kontynuował studia na uniwersytecie w Lipsku. Jego macocha Feodora w wieku 32 lat zmarła przedwcześnie, tego samego dnia, co jego rodzona matka – 30 marca 1872 roku. Po ukończeniu studiów w roku 1873, Bernard – w celu uzyskania wykształcenia wojskowego – wstąpił w szeregi armii pruskiej do doborowego pułku fizylierów w Berlinie.