W 1922 r. wszedł do Sejmu z listy Bloku Mniejszości Narodowych RP w okręgu wyborczym nr 5 (Białystok). Został członkiem Koła Białoruskiego w BMN RP oraz członkiem komisji administracyjnej. Wyrokiem sądu z 23 czerwca 1923 r. Kalinowskiego został pozbawiony mandatu poselskiego, ponieważ nie posiadał polskiego obywatelstwa. W lipcu 1923 r. został aresztowany, a następnie wydalony z Polski.
Od grudnia 1923 r. przebywał w Mińsku. Od lutego 1924 r. do lipca 1925 r. sekretarz i radca prawny przy Białoruskim Instytucie Rolniczym. W l. 1925–1927 na różnych stanowiskach przy Centralnym Komitecie Wykonawczym Białoruskiej SRR. Od 1 października 1927 r. do 1 września 1929 r. docent w katedrze historii polskiej kultury na wydziale pedagogicznym Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego.
Współpracował z czasopismami „Sowietskaja Biełorussija”, „Zwiazda” i in.
Dalsze losy Włodzimierza Kalinowskiego nie są znane.
Przypisy
Kategoria:Białoruscy politycy Kategoria:Białoruscy prawnicy Kategoria:Białoruscy historycy Kategoria:Białoruscy parlamentarzyści II Rzeczypospolitej Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Białoruskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Ludzie związani z Wołkowyskiem Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w XX wieku