Żerniki – ludzie zajmujący się transportem i rozbijaniem książęcych namiotów; służba dworska lub wojskowa, np. Czastary i Dróżniki – ludzie dbający o drogi i pobierający opłaty za korzystanie z dróg(termin stpol. czasta oznaczał drogę bitą); Komorniki – ludzie wykonujący obowiązki dworskie, wykonujący pomocnicze czynności sądowe; Kuchary; Piekary; Pisary; Pracze – ludzie piorący bieliznę; Rataje; Stróże. służba kościelna, np. Duszniki, Kościelniki i Świątniki – ludzie pełniący służbę przy kościele lub dostojniku kościelnym, Zaduszniki.
Charakter służebny wsi jest niekiedy potwierdzony w dokumentach średniowiecznych poprzez tłumaczenia łacińskie lub niemieckie, np. Sokolniki pojawiają się jako „villa falconarium”; Rybacy jako „villa piscatorum” lub „Fischendorf”, Psary jako „Psarze sive Hundern”. W literaturze toczy się dyskusja nad możliwym zaliczeniem niektórych, późnych chronologicznie nazw do grona zawodowych, rodowych, topograficznych lub kulturowych. Staranną i wyczerpująca prezentację problematyki nazw służebnych dał Paweł Smoczyński (zob. niżej).
Zobacz też wieś służebna ludność służebna Przypisy