Walka z cholerą W 1852 r. w Osięcinach wybuchła epidemia cholery. Tomasz Zieliński, jako że miał doświadczenie w walce z tą chorobą, starał się jak mógł pomagać mieszkańcom Osięcin. Udało mu się uratować bardzo ciężko chorego burmistrza Karola Pawłowskiego. Wszystkie zabiegi przeprowadzał sam narażając się na zachorowanie.
Działalność na rzecz ubogich 26 grudnia 1843 r. rozpoczął zainicjowany przez Tomasza Zielińskiego Zakład Dobroczynności Opatrzności Bożej przeznaczony dla kalek, sierot i starców. 22 stycznia 1859 r. usynowił Antoniego Kocenta i dał mu również swe nazwisko.
Śmierć Zmarł 12 marca 1869 r. w swoich dobrach w Kościelnej Wsi. Pochowany został w okazałym sarkofagu wystawionym przez przybranego syna na Cmentarzu w Osięcinach. Jego wierzch wieńczy ułański mundur z czakiem polskim. Na jednej ze ścian tak syn napisał o ojcu: ni zaszczyty ani dostatki w niczem nie zmieniły zasad prawego jego życia a na innej cytat z jego pamiętników: Wkrótce zapomnianym zostanę, bo taki jest ostateczny los każdego z ludzi. Chwila skonu mojego będzie to upadek małego listka z wielkiego drzewa ludzkości. Upadł listek a drzewo kształtu swego nie utraciło. I nikt nie dostrzegł ubytku.
Bibliografia Z dziejów Osięcin i okolic J. Cybertowicz, J. Kołtuniak, s. 81–83.
Kategoria:Ludzie związani z Osięcinami Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1869