delphinensis wyłącznie na dwóch gatunkach wierzby – wierzbie wiciowej i wierzbie iwie). thumb|240px|left|Stare, zamierające i dobrze nasłonecznione okazy topoli osiki stanowią bazę rozwojową opiętka białowieskiego
Biologia Prawdopodobnie relikt lasów pierwotnych. Zasiedla dojrzałe, żyzne drzewostany liściaste (między innymi grądy) z dużą ilością starych, obumierających okazów topoli osiki. Preferuje miejsca prześwietlone, śródleśne polany, luki w drzewostanach. Postacie dorosłe występują od początku czerwca do początku sierpnia, najwyższą aktywność przejawiając w najcieplejszych okresach dnia. Często przebywają na nasłonecznionych fragmentach kory topoli osiki, która jest jedyną rośliną żywicielską larw. Samice składają jaja na pniach i ich fragmentach oraz na gałęziach obumierających, wywróconych lub niedawno ściętych okazów tego drzewa. Larwy żerują pod korą, kolebki poczwarkowe budują w drewnie.
Zagrożenia i ochrona Gatunek zanikający w całym zasięgu geograficznym. W Polskiej Czerwonej Liście Zwierząt wymieniony jako gatunek zagrożony, w liście niemieckiej jako wymierający. Stosunkowo licznie spotykany tylko w Puszczy Białowieskiej.