Aby spełnić to marzenie, Phalke nakręcił kilka filmów krótkometrażowych i za zdobyte w ten sposób pieniądze udał się do Londynu, gdzie uczył się rzemiosła filmowego od Cecila Hepworth oraz zakupił potrzebne do stworzenia filmu materiały. Po powrocie do kraju w 1912 rozpoczął pracę nad filmem Raja Harishchandra, zajmując się nie tylko reżyserią, ale też projektowaniem kostiumów, scenografią, scenariuszem i dystrybucją. Film, którego premiera odbyła się w 1913 roku, okazał się olbrzymim sukcesem, a Phalke przystąpił do tworzenia kolejnych filmów, również o tematyce mitologicznej. W 1913 roku w jego filmie Bhasmasur Mohini wystąpiła pierwsza indyjska aktorka (wcześniej w filmach grali wyłącznie mężczyźni). Nakręcił także m.in. nieme filmy Shri Krishna Janma (1918), Kaliya Mardan (1919) i Setu Bandhan (1923) oraz jeden film dźwiękowy – Gangavataran (1937). Wraz z pojawieniem się dźwięku w kinie filmy Phalke przestały być popularne, a on sam został zapomniany. Zmarł w biedzie. Rok po jego śmierci rząd Indii ustanowił nagrodę filmową jego imienia.

Przypisy

Bibliografia dostęp on-line dostęp on-line

Kategoria:Indyjscy reżyserzy filmowi Kategoria:Pionierzy kina Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1944