W 1915 także powstała modyfikacja MG08 jako lotniczego karabinu maszynowego chłodzonego powietrzem lMG08 (początkowe „L” pisane małą literą, od luftgekühlt – chłodzony powietrzem). Przede wszystkim używana była w wariancie stałego zsynchronizowanego karabinu maszynowego na niemieckich samolotach I połowy I wojny światowej, rzadziej w wersji ruchomej, z kolbą i chwytem pistoletowym. Wyróżniała się perforowaną osłoną lufy. Od 1917 broń ta została zastąpiona przez LMG08/15 – lotniczą wersję lkm MG08/15. Rozwinięciem konstrukcji MG08 był też lżejszy karabin maszynowy Parabellum MG13 zakładów DWM i jego późniejsza chłodzona powietrzem wersja lotnicza LMG14.
Po wojnie MG08 nadal znajdował się na uzbrojeniu Reichswehry. Ponieważ była ona mniejsza niż armia przedwojenna, nowych karabinów MG08 nie produkowano. Wprowadzano tylko drobne zmiany w eksploatowanych już ckm-ach (np. na podstawie donośnika zamocowano stelaż Patronentrommel 16 czyli zasobnika na 100 nabojową taśmę). W 1924 roku zmieniono też oficjalną nazwę broni na sMG08 (schwere Maschinengewehr 08).