Be-30 (ros.Бе-30) – radziecki samolot pasażerski i transportowy o napędzie turbośmigłowym, opracowany przez biuro konstrukcyjne Georgija Berijewa. Samolot opracowany dla pasażerskiego ruchu lokalnego, transportu oraz pogotowia lotniczego. Pierwszy prototyp wyposażono w silniki gwiazdowe ASz-21, następne modele wyposażono w mocniejsze silniki turbośmigłowe TVD-10. Samolot wyprodukowany tylko w 8 egzemplarzach. Historia Prace nad maszyną rozpoczęto w 1965 roku. Od początku planowano wyposażyć samolot w turbośmigłowe silniki TVD-10 jednak w momencie ukończenia prototypu jednostki napędowe nie były jeszcze gotowe. Z tych powodów na prototypowym egzemplarzu zastosowano tłokowe silniki ASz-21. Tak wyposażony samolot do swojego pierwszego lotu wzbił się 3 marca 1967 roku. W toku dalszych prac, ASz-21 zostały wymienione na francuskie silniki Astazou XII. Z docelowymi jednostkami TVD-10 maszyna wzbiła się po raz pierwszy w powietrze 8 czerwca 1968 roku. Dalsze prace nad samolotem przerwano po wybudowaniu zaledwie ośmiu maszyn, trzech prototypów i pięciu samolotów seryjnych. W ramach podziału prac pomiędzy państwami Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG) dostawcą i producentem niewielkiego samolotu pasażerskiego została Czechosłowacja a do Związku Radzieckiego trafił Let L-410 Turbolet.