Wnętrze nawy głównej nakryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami, przy czym sklepienie trzech wschodnich przęseł przechodzi w płaski strop zdobiony plafonem, zaś przęsło pomiędzy prezbiterium i korpusem nawowym nakryte jest niską kopułą. Do nakrytych sklepieniem klasztornym naw bocznych przylegają kaplice wzniesione na planie prostokątnym, nakryte sklepieniem kolebkowym. Do nawy południowej przylegają kaplice św. Sebastiana, św. Mikołaja, św. Ludwika, Trzech Króli i św. Mateusza (Contrellich), zaś do północnej kaplice św. Dionizego, św. Cecylii, św. Joanny de Valois, Chlodwiga I i Ukrzyżowania Chrystusa.

Giacomo della Porta jest autorem fasady, która swoją szerokością wyodrębnia się ze zwartego, prostokątnego planu świątyni. Stanowi ona symbiozę elementów charakterystycznych dla wczesnobarokowej architektury Rzymu z klasycyzującymi formami powszechnymi we francuskiej architekturze XVII wiekuG. Gietmann, Giacomo della Porta, Catholic Encyclopedia dostęp=2009-08-31. W niszach umieszczono pełnoplastyczne figury Karola Wielkiego, Ludwika IX Świętego, św. Klotyldy i św. Joanny de Valois.