Po zakończeniu wojny i likwidacji marynarki Austro-Węgier, został w styczniu 1920 roku przez Komisję Morską w Paryżu przyznany Wielkiej Brytanii, po czym sprzedany przez nią na złom włoskiej firmie w Tarencie.
W 2005 roku Austria wypuściła srebrną monetę pamiątkową 20 euro z serii „Austria na morzach”, upamiętniającą wizytę „Sankt Georga” w Stanach Zjednoczonych, a na rewersie – budowę okrętu.
Dane techniczne Napęd: 2 pionowe 4-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania (VTE) o łącznej mocy maks. 14 860 KM (moc projektowa 15 000 KM) 12 kotłów wodnorurkowych dwupaleniskowych typu Yarow, ciśnienie 21 at 2 śruby trzypiórowe, średnica 488 cm zapas paliwa: 1103 t węgla lub 908,8 t brykietów węglowych
Uzbrojenie: 2 działa 238 mm (nominalnie 24 cm) w wieży na dziobie (1 x II) długość lufy L/40 (40 kalibrów); masa pocisku 229 kg, donośność 16,4 km, szybkostrzelność do 2,5 strz./minS.A. Bałakin: WMS Italii i Awstro-Wiengrii 1914-1918 gg. (ВМС Италии и Австро-Венгрии 1914-1918 гг.), Morskaja Kollekcja nr 4/1997.; kąt podniesienia -4º +20º, zapas amunicji: 80 pocisków na działo 5 dział 190 mm Skoda w wieży na rufie i kazamatach (5 x I) długość lufy L/42; masa pocisku 97 kg, donośność ok.