W 1932 roku rozpoczął pracę jako nauczyciel jednego z lwowskich gimnazjów, zaś od następnego roku także jako redaktor techniczny w Państwowym Wydawnictwie Książek Szkolnych. Równolegle publikował w czasopismach „Sygnały” i „Wczoraj-Dziś-Jutro”. W 1934 roku wydał pierwszą książkę: Z bocianich wypraw i przygód. Cały czas pozostawał w kręgu redakcji „Skauta”, będąc kilkakrotnie jego redaktorem naczelnym, w tym w ostatnim okresie istnienia pisma przed wybuchem II wojny światowej. W 1939 roku został powołany do wojska i wziął udział w kampanii wrześniowej.
Po zakończeniu walk powrócił do Lwowa. Do 1943 pracował jako redaktor w różnych wydawnictwach, ale brak środków materialnych zmusił go, wraz z żoną (od 1934 roku) Wandą Piskorską, do wyjazdu z miasta. W 1945 roku dotarli do Gniezna, gdzie Wiktor Frantz podjął pracę w Powiatowym Oddziale Informacji i Propagandy. Pod koniec roku przeprowadził się do Krakowa, gdzie został zatrudniony w dziale wydawniczym Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Przez pewien czas pracowała tam również jego żona.