200px|thumb|right|Tablice poświęcone warszawskim białoskórnikom na domu przy ul. Białoskórniczej w Warszawie August Jan Piskorski (ur. 27 sierpnia 1819 w Warszawie, zm. 27 lutego 1889 w Kijowie) – protoplasta najstarszego polskiego rodu białoskórników w Warszawie. Pierwszy Polak w warszawskim cechu białoskórników.
Białoskórnictwo w Warszawie w XIX wieku i w pierwszej połowie XX wieku Białoskórnictwo w Warszawie zaczęło rozwijać na początku XIX w. W 1810 roku pracowało w Warszawie 7 białoskórników. W 1819 roku już 12, a w 1827 – 27. Byli to głównie Niemcy i – później – Żydzi. W 1833 roku utworzyli oni cech białoskórników. Liczebność cechu była zmienna, w 1864 roku członków Zgromadzenia Białoskórników było 16. Ponadto działało 3 rzemieślników konsensowych (nie należących do cechu, ale mających zezwolenie na działalność). Jeśli chodzi o czeladników białoskórnictwa, to w 1854 roku było ich 39. W 1916 roku Cech Białoskórników im. św. Józefa liczył sobie 9 majstrów, 50 czeladników i 1 terminatora. Siedziba cechu mieściła się przy ul. Białoskórniczej 3 w zakładzie syna Augusta Piskorskiego – Wacława.