Wacław Piskorski (ur. 13 września 1853 w Warszawie, zm. 13 listopada 1928 tamże) – warszawski białoskórnik, starszy warszawskiego cechu białoskórników przez 43 lata, syn Augusta Piskorskiego, ojciec m.in. Leonarda Piskorskiego i Tomasza Piskorskiego.
Życiorys Urodził się przy ul. Gęstej 18. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie początkowo uczył się w zakładzie ojca. W czasie 6-letnich praktyk w wielu zakładach białoskórniczych w zachodniej i południowej Europie poznał najnowsze ówczesne techniki białoskórnicze. Po powrocie z zagranicy w 1878 roku przejął zakład od ojca. Wprowadził do obrotu białoskórniczego nowe artykuły, tzw. „futrówki” w kolorach pastelowych, które dotychczas nie były znane w Polsce, czarne skóry na kurtki i białe skóry na damskie obuwie. W 1905 roku zaczął produkować paskowe skóry deseniowe.
Jego zakład i fabryka (w latach 20. XX wieku pod nazwą „Wacław Piskorski i syn”) mieściły się przez 100 lat (od założenia przez Augusta Piskorskiego w 1844 roku) w Warszawie przy ul. Białoskórniczej 3 (tel. 2282) i specjalizowały się w wyrobie baranich i kozłowych skór rękawiczkowych oraz skór na kapelusze, kurtki, bandaże, białe zamsze i futrówki.