W 1924 wrócił do Serbii, nadal działając w środowisku rosyjskiej emigracji.
W 1925 metropolita Eulogiusz (Gieorgijewski) zaprosił go do Paryża, w charakterze wykładowcy Instytutu św. Sergiusza w Paryżu. Przebywał tam przez dwa lata, po czym wrócił do Serbii, nie chcąc angażować się w spory między kierowanym przez Eulogiusza Zachodnioeuropejskim Egzarchatem Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i zwierzchnikiem Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji metropolitą Antonim. Nie powiodła się również próba powrotu do Związku Radzieckiego, jaką podjął. Po krótkim ponownym pobycie w Serbii w 1927 zadeklarował powrót w jurysdykcję Patriarchatu Moskiewskiego. Powrócił do Francji, gdzie zamierzał na nowo podjąć współpracę z metropolitą Eulogiuszem. Dowiedział się jednak, że ten ostatni, po sporze z locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolitą Sergiuszem, przeszedł w jurysdykcję Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. W związku z tym biskup Beniamin zaczął organizować we Francji parafie, które zachowały jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1931 został proboszczem nowo powstałej parafii Trzech Świętych Hierarchów w Paryżu.