mały|250x250px|Pałac arcybiskupi w Kromieryżu na Morawach - siedziba sejmu Sejm Ustawodawczy (niem. Reichstag; także jako „sejm rakuski”) – jednoizbowy parlament istniejący w latach 1848–1849 w Cesarstwie Austrii, powołany podczas Wiosny Ludów.
25 kwietnia 1848 w Wiedniu ogłoszono konstytucję, obowiązującą kraje dziedziczne Habsburgów. Była to konstytucja oktrojowana. Przewidywała dwuizbowy parlament, pośrednią i cenzusową ordynację wyborczą, oraz absolutne prawo weta dla władcy.
Propozycja ta wywołała powtórną (po marcowej) rewolucję w Wiedniu, zwaną rewolucją majową. Pod naciskiem demonstracji rząd ustąpił, i ogłosił wybory do sejmu ustawodawczego, który miał uchwalić konstytucję. Wybory miały być powszechne i równe.
Sejm rozpoczął prace 22 lipca 1848, jego obrady otworzył arcyksiążę Jan. Pierwszą sprawą był problem języka obrad. Poseł Adolf Fischhof złożył wniosek, aby tym językiem był język niemiecki, jednak wniosek został od razu odrzucony przez większość słowiańską. Zamiast przeciągać spór na ten temat, zdecydowano zająć się najbardziej pilną sprawą - zniesieniem pańszczyzny.