Według pierwotnego projektu Bilardówka naśladowała w swoim wyglądzie średniowieczne zamki obronne. Jest to budynek dwukondygnacyjny, wzniesiony na planie prostokąta, otoczony murem z basztami w narożnikach i kryty ołowianym dachem. Łączne wymiary obiektu wynoszą 70 m długości i 25 m wysokości. Wnętrze budynku było podzielone na prywatne pomieszczenia władyki, prowadzoną przez niego drukarnię oraz sale posiedzeń Senatu, pomieszczenia administracyjne oraz pokoje gościnne. Z polecenia Piotra II w Bilardówce znalazło się również gimnazjum, seminarium duchowne oraz instytut dla dziewcząt.
Pałac pełnił nadal funkcje rezydencji władców Czarnogóry za rządów Daniela II Petrowicia-Niegosza oraz Mikołaja I. Z inicjatywy Daniela I została zburzona południowo-zachodnia baszta obiektu, którą zastąpiono budynkiem mieszkalnym. Kolejne znaczące zmiany w wyglądzie kompleksu zaszły w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku, gdy w sąsiedztwie południowego skrzydła wzniesiono budynek wojskowy, burząc kolejną z baszt. W 1910, w celu otwarcia widoku na monaster Narodzenia Matki Bożej, wyburzono dwie ostatnie wieże oraz mur zewnętrzny pałacu.