W 1934 wraz z poślubionym w 1931 mężem Janem Boguszewskim, komunistą i pracownikiem Banku Gospodarstwa Krajowego, zamieszkała w Komorowie, skąd dojeżdżała do pracy. W latach 1939–1941 była lekarzem sanitarnym w III ośrodku zdrowia dla miasta Warszawy, następnie wróciła do pracy w Państwowym Zakładzie Higieny.
W latach 1944–1945 objęła opieką przebywających w powiecie pruszkowskim wypędzonych mieszkańców Warszawy. W 1945 została również lekarzem w szkole podstawowej w Komorowie, podjęła też pracę w administracji wojewódzkiej jako inspektor lekarski. W 1945 przystąpiła do Stronnictwa Demokratycznego, z jego rekomendacji pracowała w sołectwie w Komorowie, była także radną Miejskiej Rady Narodowej w Pruszkowie. W 1947 rozpoczęła pracę w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej w Warszawie, gdzie założyła koło SD. Zasiadała w Radzie Naczelnej stronnictwa (1947–1949), była kandydatką SD do objęcia mandatu posłanki w okręgu Pruszków w wyborach w 1947. 22 lipca 1951 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi za wybitną działalność naukową w dziedzinie medycynyPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1951 r. o nadaniu odznaczeń państwowych ().. Od 1953 działała w Stołecznym Komitecie SD, z rekomendacji Stronnictwa objęła mandat radnej Warszawskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej (WWRN).