Do Śródmieścia przylegały przedmieścia: Wrocławskie, Warszawskie (Toruńskie) i Piskorzewskie; a do miasta prowadziło pięć mostów zbudowanych nad odnogami Prosny.
W 1706 miasto przeżyło upadek, po bitwie rozegranej pod Kaliszem, kiedy to w wyniku starcia zbrojnego w mieście ocalało 12 kamienic i 32 domy drewniane. W 1792 wielki pożar zniszczył prawie cały Kalisz wraz z m.in. gmachem ratusza i zamkiem, a w mieście pozostało około 100 mieszkańców.
W 1914 wojska niemieckie, zburzyły kaliskie zabytkowe Śródmieście, niszcząc 426 budynków. W latach 1920–1925 odbudowano miejski ratusz według projektu Sylwestra Pajzderskiego, na uroczystość wbudowania kamienia węgielnego pod jego budowę zaproszono ówczesnego premiera Wincentego Witosa.
Po II wojnie światowej miasto liczyło niecałe 43 tysiące mieszkańców.
Zabytki
12px|Zabytek Założenie urbanistyczne miasta z Głównym Rynkiem wraz z przyległymi ulicami, stanowiący tzw. staromiejski zespół urbanistyczny, 12px|Zabytek Ratusz (3. budynek w historii miasta), 12px|Zabytek Mury miejskie (pozostałości);