mały|Położenie orogenu innuickiego (na mapie jako Innuitian) na geologicznej mapie Ameryki Północnej (odkrytej, bez utworów mezo- i kenozoiku). Pasmo innuickie(pasmo eskimoskie) – fałdowy górotwór paleozoiczny obejmujący północną i północno-wschodnią część Archipelagu Arktycznego, od Wyspa Melville’a na zachodzie po Wyspę Ellesmere’a na wschodzieThe Atlas of Canada - Geological Provinces , a także Ziemię Peary’ego w północnej Grenlandii.
Pasmo orogeniczne przylega od północy do platformy amerykańsko-grenlandzkiej, obrzeża od północy tarczę kanadyjską i tarczę grenlandzką. W paśmie innuickim występują sfałdowane skały ordowiku, syluru i dewonu oraz skały starsze – prawdopodobnie górnoproterozoiczne.
W obrębie pasma innuickiego wydzielono dwie strefy różniące się m.in. przeważającym typem skał. W północnej części przeważają skały klastyczne powstałe w głębokim morzu i wulkanity, obecne są także karbońskie intruzje granitowe. Część skał jest zmetamorfizowana, zwłaszcza na Ziemi Peary'ego. Z kolei południowa część zdominowana jest przez niezmetamorfizowane skały węglanowe. W latach 70. XX w. różnice te wyjaśniano tym, że część północna miała powstać w eugeosynklinie, a południowa w miogeosynklinie, a później identyfikowano północną część z internidami, a południową z eksternidami.