Kwestia nazwy noszonej przez okręt w tym czasie nie jest jednak pewna.
13 listopada 1943 "Niobe" wszedł w skład grupy bojowej, która miała wspierać lądowanie na wyspach Krk, Cres i Lošinj, a następnie Korčula (operacja Herbstgewitter). M.in. na wyspie Lošinj wzięto do niewoli brytyjską misję wojskową. W celu wsparcia akcji na Korculę w drugiej fazie operacji, "Niobe" wyszła 18 grudnia 1943 z Poli z torpedowcami TA 20 (dawny "Audace") i (dawny "Giuseppe Missori"), do których dołączył (dawny "Insidioso"). Z powodu zwiększenia aktywności partyzantów, operację odwołano i okręty skierowały się z powrotem do Poli. Z powodu złej widoczności oraz błędu nawigacyjnego, wieczorem 19 grudnia 1943 "Niobe" wszedł na mieliznę koło wyspy Silba, z której nie zdołano go ściągnąć. Partyzanci poinformowali o tym Brytyjczyków i w nocy na 22 grudnia dwa kutry torpedowe MTB-298 i MTB-276Kutry budowy amerykańskiej według projektu Vospera, uzbrojone w dwie wyrzutnie torped 533 mm każdy, 22-metrowe – Harald Fock: Fast Fighting Boats 1870-1945, Naval Institute Press, Maryland 1978, , s.137 zniszczyły "Niobe" dwoma torpedami. Zginęło 17 członków załogi, ciężko rannych zostało 16. Zatopiono torpedą także znajdujący się obok holownik "Parenzo", który zatonął z całą załogą 19 osób. Wrak "Niobe" służył później partyzantom jako źródło materiałów.