Łódzki Klub Wysokogórski – istniejący od 1951 r. Klub Wysokogórski, zrzeszony w Polskim Związku Alpinizmu, z siedzibą w Łodzi, gromadzący osoby, których pasją są góry, turystyka i wspinaczka.
Historia Współczesny Łódzki Klub Wysokogórski rozpoczął swoją działalność w 1951 r. jako Sekcja Łódzka Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego PTTK, które w 1953 zostało przemianowane na Sekcję Taternictwa tego klubu. W 1956 r. Sekcja została przekształcona w Koło Łódzkie ogólnopolskiego Klubu Wysokogórskiego, W 1974 r. w ramach przekształcenia ogólnopolskiego Klubu Wysokogórskiego w Polski Związek Alpinizmu łódzki klub usamodzielnił się i przybrał współczesną nazwę.
W latach 50. XX w. członkowie Sekcji Łódzkiej KKK wspinali się głównie w Tatrach oraz rozpoczęli eksplorację północnej części skałek Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Aktywnymi łódzkimi wspinaczami tego okresu byli m.in. Andrzej Wilczkowski, Władysław Manduk, Henryk Nadziakiewicz, Andrzej Mostowski, Maciej Erdman, Tadeusz Mandybur, Zdzisław Książak, Krystyna Jachowicz, Teresa Drzewiecka i Bogna Wiśniewska-Skoczylas. Środowisko to wydawało w latach 1953−1954 kwartalnik „Taternik Łódzki”.