26 listopada 1941 został wyświęcony na biskupa berdyczowskiego, wikariusza eparchii wołyńskiej. Aktu chirotonii dokonał metropolita wołyński Aleksy (Gromadzki). Jeszcze w tym samym roku biskup Leoncjusz objął tymczasowy zarząd eparchii żytomierskiej, na terenie której otworzył ok. 300 parafii. W czasie swojego pobytu na Wołyniu wystąpił jednak z Ukraińskiego Autonomicznego Kościoła Prawosławnego, na czele którego stał metropolita Aleksy, i przeszedł w jurysdykcję niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego kierowanego przez biskupa Polikarpa (Sikorskiego). Z Wołynia wyjechał, po wejściu Armii Czerwonej, do Warszawy, a następnie do Wiednia, Monachium i Ameryki Południowej.
W 1946 wszedł w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji jako biskup paragwajski. W 1953, po powołaniu eparchii chilijsko-peruwiańskiej został jej biskupem ordynariuszem z tytułem biskupa Santiago i Chile. W 1967 przeniesiony do São Paulo, zaś w 1969 – na katedrę eparchii południowoamerykańskiej, ze stałym miejscem pobytu w Buenos Aires.