Gajnik (niem. Hain-Koppe, 747 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w paśmie Gór Bardzkich, w Sudetach Środkowych.
Położenie Wzniesienie położone jest w Sudetach Środkowych, w środkowej części Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, na grzbiecie odchodzącym od Kłodzkiej Góry w kierunku północno–zachodnim. Wznosi się około 5,3 km na południe od centrum Barda.
Charakterystyka Wzniesienie o niewyraźnie zaznaczonym wierzchołku, wyrasta na południowy wschód od Ostrej Góry, w postaci małego, wydłużonego grzbietu o stromo opadających południowo-wschodnich i północno-zachodnich zboczach. Zbudowane jest z dolnokarbońskich szarogłazów i łupków ilastych, miejscami przechodzących w mułowce, należących do struktury bardzkiej.
Wznosi się w masywie Ostrej Góry, na północ od niej, jako niższa, słabo zaznaczona kulminacja, w długim, głównym ramieniu Grzbietu Wschodniego, ciągnącym się od Kłodzkiej Góry w stronę Przełęczy Łaszczowej. Położenie góry między Ostrą Górą i wzniesieniem Szeroka, oraz mało wyniesiony wierzchołek, czynią górę trudno rozpoznawalną w terenie. Cały szczyt i zbocza porastają rozległe lasy głównie świerkowe i świerkowo-bukowe, z domieszką innych gatunków drzew liściastych. Wschodnim i zachodnim zboczem poniżej szczytu przebiegają leśne dróżki.