W 1894 roku właściciel Łabęd uzyskał tytuł hrabiego. W tym czasie należący do niego majątek (majorat), rozrzucony w kilkunastu miejscowościach Górnego Śląska, liczył 3 122 ha, z czego na same Łabędy przypadało 558 ha (w tym 237 ha pól uprawnych, 78 ha łąk, 20 ha pastwisk, 213 ha lasów, 2 ha stawów oraz 8 ha dróg, placów i innych użytków). W latach 30. XX wieku hrabia Johannes Welczek pod budowę Kanału Gliwickiego odsprzedał państwu niemieckiemu część parku, obejmującą tak zwany stary zamek oraz część zabudowań gospodarczych. Otrzymał za nie 115 200 marek. Ostatecznie pierwotna siedziba Welczków w Łabędach została wyburzona w marcu 1937 roku. Dziś przez to miejsce przebiega wspomniany Kanał (odcinek tuż poniżej śluzy Łabędy).
Większa część mieszkańców Łabęd mówiła po polsku i czuła się Polakami. W 1919 roku w wyborach komunalnych, na ogólną liczbę 1734 głosów, na listę polską oddano 1320 głosów. Podczas rozbudzania się polskiej świadomości narodowej mieszkańców licznie powstawały organizacje patriotyczne i społeczne. Od 1918 roku działała tu polska Rada Ludowa kierowana przez Amanda Morysa, Franciszka Marka i Ryszarda Itnera. W grudniu 1919 roku reaktywowano w Łabędach Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, a także Towarzystwo Czytelni Ludowych. W 1920 roku powstało Towarzystwo Polek.