gdy potencjalny drapieżnik zanadto się zbliży, treron ucieka. Baker określił lot tego gołębia jako fenomenalnie szybki, z energicznym startem. Osobniki tego gatunku w ciągu dnia przemieszczają się całą grupą między miejscem nocnego spoczynku a żerowiskami. Jeśli chcą niezauważonym wejść na drzewo, potrafią wspiąć się po pniu, następnie drepcząc po konarze, zamiast lecieć do celu. W trakcie odpoczynku ptaki siadają w wysokich partiach koron drzew, parami lub w małych grupach. W Vadodara obserwowano ptaki zażywające porannych, zbiorowych kąpieli słonecznych.

Głos Odzywa się serią około dziesięciu przyjemnych w odbiorze, miękkich, melodyjnych gwizdów, podobnych do tych, jakie wydaje treron zielonolicy (T. bicinctus), lecz niższych i głośniejszych.

Pożywienie Żywi się głównie owocami, w tym jagodowymi, dietę uzupełniając ziarnem. Żeruje głównie na figowcach (Ficus), np. bengalskim (F. benghalensis) czy pagodowym (F. religiosa). U dziewięciu gatunków owocożernych gołębi badanych w stanie Asam – także i trerona złotoszyjego – w okresie lęgowym figi stanowiły niemal 62% diety;