thumb|Jan van Eyck, Portret małżonków Arnolfinich, 1434, National Gallery w Londynie thumb|Hubert i Jan van Eyck, Adoracja Baranka - fragment centralnej części Ołtarza Gandawskiego, 1424-1432, Katedra św. Bawona Prymitywi flamandzcy (fr. les primitifs flamands, łac. primitivus – pierwotny)O prymitywach lub prymitywach flamandzkich piszą lub wzmiankują: I. Chilvers, H. Osborne, Oksfordzki leksykon sztuki, Warszawa 2002, s. 534; Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2007, s. 334; K. Zwolińska, Z. Malicki, Mały słownik terminów plastycznych, Warszawa 1974, s. 298-299; R. Genaille, Sztuka flamandzka i belgijska, Warszawa 1976, s. 54; Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa 2001, s. 290 oraz w kilku in. miejscach; M. Rzepińska, Siedem wieków malarstwa europejskiego, Wrocław 1979, s. 78; Wielka Encyklopedia PWN, t. 22, Warszawa 2004, s. 391; A. Ziemba, Sztuka Burgundii i Niderlandów 1380-1500, t. 2, Warszawa 2011, s. 16. – obiegowa nazwa, obecnie rzadko używanaW nowszych opracowaniach historii sztuki rzadko używa się tego terminu z uwagi na pejoratywne konotacje.