konsultacja i przedmowa Jan Safarewicz, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 1995, s. V–VI.. Na terenach zamieszkałych przez Litwinów działało aktywnie Litewskie Towarzystwo Kulturalno-Oświatowe „Rytas”, a także sekcja litewska Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. Litwini mieszkali również w Białoruskiej SRR, gdzie zanotowano ich w 1926 roku 6,5 tys. W okręgu mścisławskim istniała w latach 1930–1939 malkowska rada narodowości, funkcjonowało również szkolnictwo litewskie i prasa, a także fakultet litewski w Instytucie Kultury Białoruskiej w MińskuSpartak Polskij, Aleksandr Sawczenia, Polityka narodowościowa na Białorusi w latach 1924–1939, „Przegląd Wschodni”, Tom II, zeszyt 3 (7) z 1992/1993, s. 663–680.. Represjom poddano jednak Kościół katolicki. Mimo aneksji ziem wschodnich II RP w latach 1939/1944 liczba Litwinów na Białorusi spadła: w 1970 roku zanotowano ich 8 tys., w 1979 roku – 7,0 tys., w 1989 roku – 7,6 tys. Z Litwinów białoruskich wywodził się premier Litewskiej SRR Juozas Maniušis (1967–1981).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Litwini na Białorusi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.