Przedłużono okres trwania urlopu macierzyńskiego, podwyższono zasiłki rodzinne, a młodym małżeństwom zapewniano pomoc finansową w postaci atrakcyjnych pożyczek państwowych. Jednak ta „hojność” polityki państwa wkrótce się wyczerpała. Pod koniec lat 70. rezerwy finansowe państwa przeznaczone na utrzymanie polityki prorodzinnej były ograniczone i nastąpił koniec wyżu demograficznego. W przeszłości podawano w wątpliwość wpływ polityki prorodzinnej państwa. Przyrost naturalny zaczął rosnąć w 1969 roku. Dotacje państwowe zostały zatwierdzone w roku 1973, a kulminacja wyżu demograficznego nastąpiła w 1974 roku. Po początkowym nagłym wzroście współczynnika urodzeń, nastąpił spadek. Niebywała eksplozja demograficzna mogła być bardziej powiązana z okresem powojennym niż z „inżynierią społeczną” reżimu komunistycznego.
XXI wiek Od początku XXI wieku husakowskie pokolenie stanowi ważną część społeczeństwa czeskiego. Pokolenie wyżu demograficznego z lat 70. przyczyniło się do kolejnego znaczącego wzrostu liczby ludności mającego miejsce pod koniec pierwszej dekady XXI wieku. Husakowskie pokolenie stało się także celem marketingowej i ekonomicznej inwazji produktów w stylu retro na czeski rynek.