thumb|Przybliżona mapa trzech linii radarów: Distant Early Warning (DEW) Line, Mid-Canada Line, i Pinetree Line Distant Early Warning Line (znana też jako DEW Line i Early Warning Line) – seria stacji radarowych rozmieszczonych na dalekiej północy kanadyjskiej Arktyki z dodatkowymi stacjami ulokowanymi na Aleutach, Grenlandii, Wyspach Owczych i Islandii.
Sieć stacji rozpoczęła działalność w 1957 w czasie zimnej wojny, jej głównym celem było wczesne wykrywanie ataków powietrznych, morskich i lądowych ze strony ZSRR.
Spośród trzech głównych sieci radarów powstałych w Kanadzie w czasie zimnej wojny DEW Line przewyższała dwie pozostałe (Pinetree Line, Mid-Canada Line) technologią użytych radarów, dużym obszarem wykrywania i zdolnością bardzo wczesnego ostrzegania.
Początki thumb|Mapa Distant Early Warning Line z zaznaczonymi głównymi stacjami Postępy radzieckiej techniki wojskowej sprawiły, że wcześniej zainstalowane sieci radarów, Pinetree Line i Mid-Canada Line, nie były w stanie odpowiednio wcześnie wykryć zagrożenia i ostrzec dowództwo o zbliżającym się ataku nieprzyjaciela. 15 lutego 1954 rządy Kanady i Stanów Zjednoczonych zgodziły się wspólnie zbudować trzecią linię radarów, umiejscowioną w Arktyce, w przybliżeniu około 69 równoleżnika północnego, 200–300 km na północ od koła podbiegunowego.