Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego – polskie odznaczenie wojskowe przeznaczone do uhonorowania żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych i innych organizacji niepodległościowych o charakterze narodowym.
Ustanowienie (1944) Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego został początkowo ustanowiony zarządzeniem Rady Politycznej Narodowych Sił Zbrojnych z dnia 14 grudnia 1944. Był nagrodą dla osób, „które w szeregach Narodowych Sił Zbrojnych położyły swą ideową postawą organizacyjną wybitne zasługi dla Narodu i Państwa Polskiego, względnie wykazały się w boju wybitnymi czynami męstwa i odwagi, albo dowodzenia”. Statut odznaczenia dzielił go na dwie wersje – z mieczami (za zasługi ściśle bojowe) oraz bez mieczy (za dokonania o charakterze organizacyjnym), a każda z tych wersji posiadła podział na trzy stopnie: złoty, srebrny i brązowy – analogicznie do podziału i struktury Krzyża Zasługi.