Alemtuzumab wiąże się z antygenem CD52 obecnym w dużych ilościach na powierzchni limfocytów T (CD3+) oraz limfocytów B (CD19+), a także, w mniejszych ilościach, na powierzchni komórek NK, monocytów i makrofagów. Ilość antygenu CD52 na powierzchni neutrofilów, komórek plazmatycznych i komórek macierzystych szpiku kostnego jest niewielka lub niewykrywalna. Alemtuzumab działa przez lizę zależną od przeciwciał oraz lizę zależną od dopełniacza następujące po związaniu z powierzchnią limfocytów T oraz B. Alemtuzumab podaje się dożylnie w dawce 12 mg na dobę przez 5 dni, a następnie po 12 miesiącach w tej samej dawce przez 3 doby. Ze względu na sposób dawkowania co 12 miesięcy jest to typowe leczenie indukcyjne i jego skuteczność w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego potwierdzono, wykazując zmniejszenie rocznego wskaźnika rzutów oraz redukcję ryzyka narastania niesprawności.
Częste działania niepożądane
Dalsze badania kliniczne Trwają intensywne badania kliniczne alemtuzumab w stwardnieniu rozsianym, transplantacji (płuca, nerki, szpiku). Lek zalecany był również jako element leczenia uogólnionego chłoniaka skóry z limfocytów T (ziarniniak grzybiasty, zespół Sézary’ego) [za:] .
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Charakterystyka produktu leczniczego Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego
Kategoria:ATC-L01 Kategoria:ATC-L04 Kategoria:Leki biologiczne Kategoria:Przeciwciała monoklonalne