thumb|200px|Płonące zbiorniki widziane z pokładu niszczyciela Operacja Claymore, zwana również pierwszym rajdem na Lofoty – przeprowadzony 4 marca 1941 roku rajd brytyjskich komandosów na znajdujący się pod niemiecką okupacją archipelag Lofotów. Był pierwszą dużą operacją Commando i pierwszym znaczącym sukcesem tej formacji.
Podłoże i plan operacji Rajd był pierwszym z serii brytyjskich operacji przeprowadzonych na norweskim terytorium przez Dowództwo Operacji Połączonych, których celem było zmuszenie Niemców do utrzymywania tam, kosztem innych frontów, nieproporcjonalnie wielkich sił. Oprócz tego, głównym celem rajdu było zniszczenie fabryk tłuszczu rybnego, który Niemcy wykorzystywali do wytwarzania gliceryny, jednego z podstawowych składników do produkcji materiałów wybuchowych.
Plan operacji zakładał wyładowanie przez okręty Royal Navy (d-ca kmdr Caslon) grup desantowych w czterech osadach: Stamsund na wyspie Vestvågøy, Henningsvær i Svolvær na Austvågøy oraz Brettesnes na Stormolla. Dowodzone przez gen. bryg. Haydona siły uderzeniowe były złożone z ok. 500 komandosów z 3 i 4 Commando, wspomaganych przez 52 saperów Royal Engineers oraz oddział norweskich ochotników (d-ca kpt. Martin Linge), mających służyć jako przewodnicy i tłumacze.