Papiery wartościowe w polskim prawie Istota, funkcje i regulacja papierów wartościowych różnią się w zależności od systemu prawnego, w którym zostały emitowane. Wyróżnia się trzy typy systemów prawa papierów wartościowych: anglosaski, germański i romański. W Polsce przyjęty został, z niewielkimi modyfikacjami, system germański. Podstawą polskiego systemu papierów wartościowych są przepisy art. 9216–92116 kodeksu cywilnego. Poszczególne rodzaje papierów wartościowych są regulowane przez odpowiednie ustawy szczególne.
W polskiej nauce prawa wyróżnia się pięć teorii na temat chwili powstania papieru wartościowego: teoria kreacyjna – uprawnienie powstaje w chwili wystawienia dokumentu zgodnie z przepisami prawa (zazwyczaj przez podpisanie lub zaopatrzenie w faksymile podpisu), teoria emisyjna – dla powstania uprawnienia potrzebne jest wydanie dokumentu innej osobie, teoria dobrej wiary – uprawnienie powstaje, gdy podpisany dokument znajdzie się w rękach nabywcy w dobrej wierze, teoria umowna – wystawienie dokumentu i zawarcie umowy między wystawcą a odbiorcą dokumentu, teoria pozoru prawnego – wariant teorii umownej;