Brał udział w rewolucji październikowej. Sekretarz piotrogrodzkiej grupy SDKPiLWalentyna Najdus „Lewica polska w Kraju Rad 1918–1920“ PWN 1971, s. 22. Od grudnia 1917 r. zastępca szefa Komisariatu do Spraw Polskich w Ludowym Komisariacie Narodowości. W latach (1918-20) działał na terenie Litwy i Białorusi m.in. jako członek KC Komunistycznej Partii Litwy, w Wileńskiej Radzie Delegatów Robotniczych oraz w działającym 1919 w Wilnie w Tymczasowym Rządzie Robotniczo-Chłopskim Litwy jako komisarz ludowy rolnictwaWalentyna Najdus „Lewica polska w Kraju Rad 1918–1920“ PWN 1971, s. 240 i jako przewodniczący Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad Delegatów Robotniczych Litewsko-Białoruskiej Republiki Radzieckiej. Członek KC (15 osobowego) Komunistycznej Partii Litwy i BiałorusiWalentyna Najdus „Lewica polska w Kraju Rad 1918–1920“ PWN 1971, s. 238 oraz Komunistycznej Partii Galicji WschodniejKonrad Zieliński „O Polską Republikę Rad. Działalność polskich komunistów w Rosji Radzieckiej 1918 -1922“, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej, ISBN 978-83-7784-269-0, s. 99. W 1919 i 1920 r. był zwolennikiem przeniesienia do Polski rewolucji z pomocą Armii CzerwonejNorbert Michta „Julian Marchlewski – Polska, Naród , Socjalizm" PWN 1975, s. 395. Od maja 1920 r.