Maksymalny przepływ przy ujściu dochodzi do 300 tys. m³/s (średni roczny wynosi ok. 120 tys. m³/s). Tak duże masy słodkiej wody powodują wysładzanie wody oceanicznej w odległości do 400 km od ujścia. Ze względu na różnice w pojawianiu się deszczów zenitalnych na półkuli północnej i południowej Amazonka wzbiera dwukrotnie w ciągu roku. Z powodu równinnego ukształtowania terenu na Nizinie Amazonki, podczas owych powodzi woda może zalać obszar odległy o 70 km od brzegu rzeki. Pływy sięgają do 1400 km od ujścia rzeki.
Dopływy Główne prawostronne dopływy Amazonki to: Ukajali Juruá Purús Madeira Tapajós Xingu Tocantins
Główne lewostronne dopływy Amazonki to: Napo Putumayo/Içá Japurá Rio Negro
Żeglowność
Najdłuższe rzeki dorzecza Amazonki thumb|Rio Negro 3379 km – Purús, Peru/Brazylia (2948 km) (3210 km) 3239 km – Madeira, Boliwia/Brazylia 2820 km – Caquetá/Japurá, Kolumbia/Brazylia 2750 km – Tocantins, Brazylia (2416 km) (2640 km) 2575 km – Araguaia, Brazylia (dopływ Tocantins) 2410 km – Juruá, Peru/Brazylia 2250 km – Rio Negro, Ameryka Południowa (2400 km) 2100 km – Xingu, Brazylia (2900 km) 1900 km – Tapajós, Brazylia (2550 km) 1749 km – Guaporé, Brazylia/Boliwia (dopływ Madeira) 1575 km – Putumayo/Içá, Ameryka Południowa 1415 km – Marañón, Peru 1300 km – Iriri, Brazylia (dopływ Xingu) 1240 km –