152 mm z kazamat na pokładzie górnym, zaś w dwa lata później wszystkie pozostałe.

Opancerzenie okrętu zostało po raz pierwszy w historii Royal Navy wykonane w całości ze stali Harveya, niklowanej, utwardzanej powierzchniowo. Pozwoliło to na zmniejszenie jego grubości w stosunku do dotychczas stosowanego pancerza typu compound, przy zachowaniu zbliżonej odporności na uderzenia pocisków, oraz zastosowanie go na większej powierzchni. Główny pas pancerny miał grubość od 152 do 203 mm i tworzył pancerną cytadelę, chroniącą najważniejsze mechanizmy okrętowe, rozciągającą się pomiędzy zewnętrznymi skrajami barbet artylerii głównej (około 64 m). Była ona zamknięta z przodu i z tyłu grodziami pancernymi o maksymalnej grubości 254 mm (przednia) i 152 mm (tylna). Pokład pancerny miał grubość do 76 mm i łączył się z pasem głównym przy pomocy skosów, zwiększających jego odporność na przebicie, również zastosowanych po raz pierwszy przez brytyjskich konstruktorów. Barbety dział głównego kalibru miały grubość 254 mm powyżej pasa pancernego i 127 mm w jego obrębie. Kazamaty dział kal.