Walerian Krzeczunowicz herbu własnego (ur. 26 września 1790 w Stanisławowie, zm. 11 stycznia 1867 w Bołszowcach) – polski ziemianin, szlachcic, działacz społeczny, hodowca i rolnik, autor publikacji z zakresu hodowli.
Życiorys Ziemianin, odziedziczywszy dobra Sosnów, dzięki swoim predyspozycjom hodowlano-handlowym dorobił się fortuny i stał się właścicielem majątków: Bołszowce, Bouszów, Czernielów, Kozara, Żurawienko i Jaryczów pod LwowemJerzy Zdrada, Krzeczunowicz Walerian (1790 – ok. 1866), Polski Słownik Biograficzny, t. 15, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 513–514.. W majątkach tych zdobywali wykształcenie gospodarcze liczni młodzi ziemianie. Walerian Krzeczunowicz organizował różnego rodzaju pokazy i wystawy rolnicze, był fundatorem szkół rolniczych i wzorowych gospodarstw wiejskich, a także zabiegał o utworzenie szkoły weterynaryjnej we Lwowie. Jest autorem m.in. broszur o pszczelarstwie, hodowli koni i jedwabników.
W 1842 roku złożył osobiście w Wiedniu na ręce kanclerza Metternicha projekt zniesienia pańszczyzny opracowany przez polskich galicyjskich ziemian, który został odrzucony. W latach 1843–1860 członek Stanów Galicyjskich.