Od 1842 administrował majątkami ojca. W roku 1843 został członkiem Stanów Galicyjskich, gdzie związał się z Franciszkiem Ksawerym Krasickim i Tadeuszem Wasilewskim. W tym czasie opowiadał się za zniesieniem pańszczyzny, a także złożył władzom memoriał o stosunkach poddańczych w Galicji (1845). Czynny podczas Wiosny Ludów, był członkiem brzeżańskiej Rady Narodowej i jej delegatem do lwowskiej Centralnej Rady Narodowej, gdzie pracował w Wydziale Spraw Krajowych zajmującym się reorganizacją administracji krajowej. Był rzecznikiem zwołania sejmu stanowego oraz zniesienia pańszczyzny za odszkodowaniem. Od lata 1848 stał na czele opozycji domagającej się likwidacji lwowskiej Rady Narodowej. W latach 1848–1951 członek Rady Miejskiej we Lwowie.

Był właścicielem kilku majątków ziemskich w Galicji Wschodniej, które odziedziczył po ojcu, m.in. Bołszowce w pow. rohatyńskim, a także Jaryczów w pow. lwowskim.