Był posłem na galicyjski Sejm Krajowy (1861–1881). Poseł do austriackiej Rady Państwa II kadencji (20 maja 1867 – 22 sierpnia 1868) z kurii I (wielkiej własności), a następnie V kadencji (20 lutego 1874 – 22 maja 1879) z kurii I (wielkiej własności ziemskiej) z okręgu 12 (Lwów – Gródek), oraz VI kadencji (7 października 1879 – 21 stycznia 1881) z kurii II (miejskiej) z okręgu nr 17 (Lwów, Winniki, Szczerzec, Gródek, Janów, Jaworów, Krakowiec). W parlamencie austriackim należał do Koła Polskiego.
Początkowo przez pewien czas związany był z działaczami takimi jak np. Leon Ludwik Sapieha, czy Mikołaj Zyblikiewicz. Później jednak reprezentował poglądy konserwatywne, należąc do tzw. Podolaków. Niejednokrotnie bronił polskich interesów na forum publicznym, propagował rozwój kolejnictwa oraz meliorację wsi galicyjskich. Jego pogrzeb stał się jedną z największych manifestacji żałobnych miasta Lwowa w czasach zaborów, podczas pochówku przed złożeniem zwłok do kaplicy przemawiał polski działacz polityczny Oktaw Pietruski (przewodniczący Wydziału Krajowego Galicji). Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie w rodzinnej Kaplicy Krzeczunowiczów (pole nr 2Харчук Х. Похоронні родинні каплиці Личаківського цвинтаря, s. 131.