Aleksander Krzeczunowicz herbu własnego (ur. 15 marca 1863, zm. 3 marca 1922 we Lwowie) – polski polityk, ziemianin i szlachcic, działacz społeczny. Syn Kornela (1815–1881) i wnuk Waleriana, ojciec Kornela (1894–1988) i dziadek Andrzeja (1930–2020).
Aleksander Krzeczunowicz pochodził ze starej ormiańskiej rodziny od wieków osiadłej w Polsce i związanej ze Lwowem, której udokumentowane dzieje sięgały czasów założenia Stanisławowa w 1662. Jego dziadek (Walerian) był protoplastą nowej linii brzeżańsko-lwowskiej rodu Krzeczunowiczów (wcześniej istniała linia korszowska).
Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Był właścicielem kilku majątków ziemskich w Galicji Wschodniej, które odziedziczył po swoich przodkach, m.in.: miejscowości Bołszowce, Bouszów, Herbutów, Kunaszów i Słobódka. Był także autorem licznych publikacji politycznych i ekonomicznych.
W 1888 r. został członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego, a rok później członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.